سفر بخیر مسافر (به یاد استاد ولیزاده)

باورش برایم سخت بود گرچه گفته بودی رفتنی هستی.

دست مریزاد استاد! مارا به که سپردی؟

حال بی تو با آموزش بی پرورش چه کنیم؟!

حال بی تو چه کسی  از درد مرد بسازد؟!

 حال بی تو چه کسی از سوز دلش برایمان ترانه بخواند با آن صدای گرم و صمیمی؟

حال بی تو قندیل های ته دل یخ زده مان را چه کسی آب خواهد کرد؟

حال بی تو...

 بی تو انسان مؤمن به راستی کیمیا می شود!

رفتی؟

خوشا به حالت مسافر...

                                    .

                                         .

                                               .

                                                   خوشا به حالت...!