تبليغاتX
زیر گنبد کبود

...

 

چشمهایی که مثل زمین گرد است

تصویری از دنیا

دنیای درهای قفل

دنیای دیوارهای بی پایان

آن قدر که هر بار برابر آینه می ایستم

تصویر لاک پشتی به پشت افتاده

مرا به انتظار رهگذری می برد

که بیاید و برگرداند این دنیا را

                                                            "گروس عبدالملکیان"

 

پ.ن:من ایمان آورده بودم به آغاز فصل سبز
جز اندوه هیچ واژه ای بیداد نمی کند...

+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم خرداد 1388ساعت 19:39 توسط المیرا فرخی