تبليغاتX
زیر گنبد کبود

و اما...

 

در دل من چیزی هست، مثل یک بیشهء نور،

 

مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم، که دلم می خواهد

 

بدوم تا ته دشت

                       بروم

                               تا سر کوه

 

                                دورها آوایی ست،که مرا می خواند...

 

                                                                               "سهراب سپهری"

 

پ.ن: احتمالآ یه ۱۵ روزی نباشم.پیرو همون عید زدگی میرم تا باشم! عید همگی مبارک.

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 20:51 توسط المیرا فرخی |