ایتیگ لر...

بيله بيلميه هنوزدا اورئيم ده بير ايتيگ وار

گوزوم آختارار هميشه،نه يامان دي بو ايتيگ لر...

اين شعر قسمتي از شعر بي نظير "خان ننه" ء  شهريار(محمد حسين بهجت تبريزي)  است.

ترجمه اش اين مي شود كه:

خواه ناخواه هنوز هم  در دلم گمشده اي هست / چشمانم هميشه به دنبالش مي گردد، عجيب سخت اند اين گمشده ها...

وحال غرض از بيان اين شعر آنكه اين گمشده ها عجيب نفسم را در تُنگِ سينه ام به تنگ آورده اند. عجيب بي شكيبم كرده اند براي پريدن و بال گشودن. براي رهايي...

و واي به حال فاصله ها!

چه انتقام دهشتناكي ازايشان بگيرم هنگامهء رسيدن!

پ.ن۱:چقدر دلم برای شهریار سوخت وقتی این سریال کذایی کمال تبریزی را دیدم که چندان هم با زندگینامهء ایشان همخوانی ندارد!

پ.ن۲:ننوشتنم را پای جنون ناشی از فاصله ها بگذارید.بی خیال!